zondag, oktober 17, 2004

DIT JAAR DOE IK NIET AAN KERST!

"Je kent de opbouw van een slechtnieuwsgesprek, hè?" vraagt Alies.
"Ik wist niet eens dat daar regels voor bestaan", antwoord ik nauwelijks quasi-naïef.
"Eerst het slechte nieuws. Bam! Het is uit! Je bent ontslagen! Je staat wissel! etc. en dan pas de draaikonterij om jezelf te rechtvaardigen. Je moet de ander overrompelen, niet de tijd geven om een snelle reactie te construeren. Bovendien laat je zo geen ruimte voor twijfel, het slechte nieuws is niet terug te draaien."
Ik ben onder de indruk. Dat weet Alies weer. Slechtnieuwsgesprekken die ik ooit heb gevoerd passeren de revue in mijn gedachten en ik krimp ineen van schaamte. Fout op fout heb ik gestapeld, maar vanaf nu wordt alles anders.

1 opmerking:

Reginald zei

Schansen, heet dat. Je kent ze wel: ski-schansen. Je gaat een flink eind naar beneden, maar daar gaat íe weer ietsie pietsie omhoog. Bekende techniek bij slechtnieuws-gesprekken inderdaad. Doordat je op het eind toch over wat positievere dingen praat, gaat de ontvanger weg met een beter gevoel dan wanneer je het andersom doet.